فردا قرار بود من وتو از همديگه جدا بشيم             فردا قرار بود همدم گريه بي صدا بشيم

از تو چه پنهون گل من ، من خيلي وقته بي تو ام     ديروز فردا نداره برام چه سخته بي تو ام

يادش بخير قلب تو بود براي من سنگ صبور          ميخواستم عاشقت کنم هر جور شده حتي به زور

حالا که نيستي لااقل تسکين به قلب من بده           اونکه نخواست پيشم باشي حالا کجاس صبرم بده

حالا چه جوري باور بکنم رقيب من نازت کنه        شبا کنارت بخوابه از خواب بيدارت کنه

يادت که زير بارون تو دعا کردي بميرم               من قول دادم که ديگه عکستو بغل نگيرم

تو دعات گرفت و مردم اما عاشقم هنوزم             با همون يه قاب عکست ميگذرونم شب و روزم

لحظه هاي آخر تو ميره از يادم به سختي              بدرقت اومدم اما دست تکون ندادي رفتي

يه دل خوشي دارم هنوز حالا که دارم ميميرم        هر وقت که بارون بباره نو رو کنارم ميبينم

نگاه به چشم خيس من به عشق پاکم نکنين          رفيق من رفته سفر چند روزي خاکم نکنين

شايد خوشش نياد که من تو خاک و خون پيرهنم      مردم چرا اون نمياد يا گل سرخ به ديدنم

                                              توقع داشتم ميميرم حداقل نگاه کنه

                                     حتي نيومد لحظه اي که با جسم من وداع کنه...

           توقع داشتم ميميرم حداقل نگاه کنه       حتي نيومد لحظه اي که با جسم من وداع کنه